สวนเงินมีมา
0 ในตะกร้า สมาชิก

การศึกษาของผู้ถูกกดขี่ (Pedagogy of the Oppressed)

การศึกษาของผู้ถูกกดขี่ (Pedagogy of the Oppressed) ผู้แต่ง: เปาโล แฟรร์ / Paulo Freire
ผู้แปล: สายพิณ กุลกนกวรรณ ฮัมดานี

ติดต่อเรา

 
ข้อมูลสินค้า

การศึกษาสำหรับผู้ถูกกดขี่
 
Pedagogy of the Oppressed
by
Paulo Freire
 
 
เขียน    เปาโล แฟรร์
แปล   สายพิณ กุลกนกวรรณ ฮัมดานี
บรรณาธิการ   อุทัย ดุลยเกษม





แฟรร์ได้ยืนยันกับเราอย่างหนักแน่นว่า การปฏิบัติด้านการศึกษาเป็นความท้าทาย เป็นความสุข เป็นรางวัลอันมีค่าสำหรับครู “เราอาจสร้างสรรค์ทำให้โรงเรียนมีความสุขสนุกสนานได้ เราสร้างสรรค์การผจญภัยในโรงเรียน และโรงเรียนต้องก้าวไปตลอดเวลา ไม่กลัวที่จะต้องเสี่ยงภัย ปฏิเสธความเฉื่อยเนือย เป็นโรงเรียนที่คิด มีส่วนร่วม สร้างสรรค์ มีความรัก มีการพูดคุย อ้าแขนรับชีวิตด้วยอารมณ์แรงกล้าและความรู้สึกที่เข้มขึ้น ไม่ใช่เป็นโรงเรียนที่เงียบเหงาและลาจากกันไป”



เปาโล แฟรร์ (Paulo Freire, 1921-1997) นักปราชญ์ด้านการศึกษาชาวบราซิล เป็นที่รู้จักกว้างขวางในฐานะนักการศึกษานอกระบบ เขาเน้นการสอนและการเรียนรู้ที่ให้ความสำคัญกับการโต้แย้งแสดงความคิดเห็น และคำนึงถึงผู้ที่ถูกกดขี่บีบคั้นเพราะขาดโอกาสและถูกเอารัดเอาเปรียบ พูดได้ว่า เปาโล แฟรร์เป็นนักคิดด้านหารศึกษาที่มีอิทธิพลมากที่สุดในช่วงปลายศตวรรษที่ยี่สิบ

เปาโล แฟร์ เกิดและเติบโตในครอบครัวชนนชั้นกลางของประเทศบราซิล ในวัยเด็กเขาต้องเผชิญกับความอดยากยากแค้นในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก เมื่อจบกสรศึกษาระดับมัธยม เขาเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยโดยหวังจะได้รับปริญญาทางด้านนิติศาสตร์ แต่พอถึงปี 1944 เมื่อเขาแต่งงานกับเอลซา โอลิเวียรา ซึ่งเป็นครูสอนนักเรียนระดับประถมศึกษา เธอได้จุดประกายทำให้แฟรร์หันเหจากสาขากฎหมายมาให้ความสนใจด้านการศึกษา

ยิ่งแฟรร์ศึกษาวิจัยด้านการศึกษาลึงลงเท่าใด เขายิ่งได้พบการงานอย่างใหม่ในชีวิตมากขึ้น ในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายการศึกาและวัฒนธรรมของรัฐบาลท้องถิ่น เขาทำงานร่วมกับกรรมกรโรงงานอยู่ถึง 10 ปี และค่อยๆ มีบทบาทในระดับนโยลบายมากขึ้น ในช่วงนี้เองที่เขาเริ่มแสดงให้เห็นอย่างประจักษ์ว่าการเสวนาโต้แย้งทางความคิดเห็นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อการศึกษา ไม่ว่าการเสวนาระหว่างนักเรียนด้วยกันเอง ระหว่างครูกับนักเรียนระหว่างครูกับสมาชิกชุมชน เหล่านี้ล้วนเป็นองค์ประกอบสำคัญของการศึกษา ระหว่างที่กำลังศึกษาระดับปริญญาเอกเขาได้ร่วมเคลื่อนไหวเรียกร้องการจัดการศึกษาเพื่อปวงชน ประสบการณ์ในช่วงนี้เป็นรากฐานสำคัญให้แก่หนังสือเล่มแรกของเขาคือ การศึกษาในฐานะการปฏิบัติเพื่อเสรีภาพ (Education as the Practice of Freedom) หนังสือเล่มนี้เขียนเสร็จเมื่อปี 1965 ซึ่งเป็นช่วงที่เขาลี้ภัยอยู่ที่ชิลี

ประธานาธิบดีแห่งบราซิลได้ข้อให้แฟรร์ออกแบบโครงการการศึกษาแห่งชาติ งานนี้เป็นงานที่ละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง เพราะในบราซิล ผู้ที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งคือคนที่อ่านออกเขียนได้เท่านั้น บรรดาเจาที่ดินและผู้มั่งคั่งอันเป็ฯชนชั้นนำระดับประเทศต่างมองว่าโครงการรณรงค์เพื่อการเรียนรู้ที่แฟรร์กำลังดำเนินการอยู่ เป็นภัยคุกคามอภิสิทธิ์นานาประการที่พวกเขาได้รับอยู่ เมื่อเกิดรัฐประหารในปี 1964 และรัฐบาลทหารเข้ายึดอำนาจ แฟรร์จึงถูกจับขัง 2 ครั้ง และสุดท้ายทหารก็บีบบังคับให้เขาลี้ภัยการเมืองออกนอกประเทศ

ในช่วง 16 ปืที่ลี้ภัยอยู่ในชิลีระหว่างปี 1964-1969 เขาพักอยู่ที่นครซานติเอโก และทำงานร่วมกับชาวนา ระหว่างปี 1969-1970 เขาเดินทางไปสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และมีโอกาสเดินทางไปประเทศต่างๆ โดยเฉพาะประเทศกำลังพัฒนาในฐานะ “ทูต” การศึกษาแก่ผู้ใหญ่ เพื่อการเรียนรู้แล้ะการปลดปล่อย และช่วงนี้เองที่เขาได้เขียนหนังสือที่ทำให้เขาโด่งดังไปทั่วโลก นั่นคือ การศึกษาสำหรับผู้ถูกกดขี่ (Pedagogy of the Oppressed

ในหนังสือ การศึกษาสำหรับผู้ถูกกดขี่ เขาเนิยามการศึกษาของตนว่าเป็นกระบวนการสองขั้นตอน ขั้นตอนแรกคือการสร้างการับรู้และคิดอย่างวิเคาระห์วิจารณ์ นั่นคือรับรู้ว่าตนถูกบีบคั้นและปฏิบัติอย่างมีวิจารณญาณ (Praxis) เพื่อให้ผ่านพ้นจากสภาพที่ถูกบีบคั้นนั้น ส่วนขั้นตอนที่สองคือ พนยายามปฏิบัติทางวัฒนธรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อเปลี่ยนแปลงและปลดปล่อยระบบจากความบีบคั้นทั้งปวง

ในปี 1980 เปาโล แฟรร์ได้รับเชิญให้กลับประเทศบราซิล และได้กลับไปรับหน้าที่สอนในมหาวิทยาลัยจนถึงแก่กรรม ตลอดเวลานี้ เขามีส่วนสำคัญในการช่วยทำให้ระบบการศึกษายอมรับพันธกิจร่วมของครู ช่วยเหลือผู้ใหญ่ที่พยายามเรียนรู้ร่วมกันเกี่ยวกับชุมชนของตนเอง ทั้งในไร่นาและโรงงาน

พบกัน สิงหาคม นี้



หมวดหมู่: Coming soon
เข้าใจจิบลิ
ซกเชน: สภาวะแห่งตัวตนอันสมบูรณ์
โรงเรียนแห่งการเรียนรู้ (Schools that learn)
พี่ซิมเปิ้ล
Three friends in search of wisdom
ปฏิวัติเกษตรนิเวศ (Agroecological Revolution)